بهترین راه برای تقرب به خدا و جادادن محبت الهی در قلب چیست؟

 

پاسخ اجمالی
از قرآن و روایات استفاده می شود همه افراد استعداد پیشرفت یا تنزل را دارند. همه انسان ها می توانند به بالاترین درجات برسند یا به اسفل السافلین سقوط نمایند.
نزدیك ترین راه به سوی خدا، ترك معصیت و انجام دستور خداست. بعد از این مرحله (انجام واجبات و ترك گناهان)، انجام دادن مستحبات از قبیل نافله ها مخصوصاً نافله شب و تهجّد و مناجات با خدا موجب قرب الهی می شود. البته باید توجه داشت که دراین امور اخلاص در نیّت موجب تقرب الی اللّه است.
توجه زیاد به شكم و شهوت موجب دوری از خدا می شود.

 

پاسخ تفصیلی
از قرآن و روایات استفاده می شود همه افراد استعداد پیشرفت یا تنزل را دارند. همه انسان ها می توانند به بالاترین درجات برسند یا به اسفل السافلین سقوط نمایند.

 

  • نزدیك ترین راه به سوی خدا، ترك معصیت  و انجام دستور خداست. مخصوصاً جوانان به جهت توانایی های جسمی و رشد و بلوغ شهوانی اگر بتوانند خود را از زمینه های گناه دور نگه دارند و دل و دست و زبان و چشم خود را از آلوده شدن پاك نگه دارند, می توانند از قرب الهی بهره مند گردند. در روایتی از امام صادق(ع) آمده: «خداوند به حضرت موسی فرمود: بهترین وسیله تقرب به سوی من پارسایی و ترك معصیت است. اگر كسی پارسایی داشته باشد او را در بهشت های عدن جای می دهم»!(1)

 

  • بعد از این مرحله (انجام واجبات و ترك گناهان )، انجام دادن مستحبات از قبیل نافله ها مخصوصاً نافله شب و تهجّد و مناجات با خدا موجب قرب الهی می شود. پیامبر(ص) در این رابطه می فرمایند: خدای متعال می فرماید: با انجام نوافل به سوی من تقرّب پیدا كنید تا شما را دوست بدارم و اگر من شما را دوست بدارم، اگر دعا كنید اجابت می كنم و اگر درخواستی داشتید عطا می كنم.(2)

 

  • اخلاص در نیّت موجب تقرب الی اللّه است.(3)

 

  • توجه زیاد به شكم و شهوت موجب دوری از خدا می شود.(4)

 

در اسلام به پاره ای از عبادات و مستحبات بیش تر تأكید شده و انسان می تواند با توجه به حال خود با انجام دادن آنها (بدون افراط و زیاده روی) خود را به خداوند نزدیك كند: مانند قرائت قرآن، نماز شب و مناجات با خدا و تهجد و شب زنده داری، انجام نوافل روزانه، مقیّد بودن به خواندن نمازهای واجب در اول وقت، همواره با وضو بودن، رعایت آداب و سنت ها در عبادات، تعقیبات نماز، شركت در نماز جمعه و جماعات، سه روز روزه در هر ماه، زیارت اولیا، توسل به امامان، صله رحم، ذكر خدا و صلوات بر محمد و آل محمد، انتظار فرج امام زمان(عج) و عمل كردن به آن چه كه لازمه منتظر واقعی است، تولی و تبری و دوستی و دشمنی به خاطر خدا.

 

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

پی نوشت ها:
(1). كافی، ج2، ص80.
(2). میزان الحكمة، ج 8 ،ص 110، ماده قرب.
(3). همان، ص 113.
(4). همان، ص 115.